Διαβάζω και θαυμάζω Μπαμπίνο μου το βιογραφικό σου:
"Ο άνθρωπος παντός καιρού για κάθε αφεντικό, βασιλικότερος του βασιλέως που προκειμένου να σώσει το τομάρι του δεν διστάζει να καρφώσει, να διαστρεβλώσει, να συκοφαντήσει, να ρίξει λάσπη.
Πριν αρκετά χρόνια, δούλεψα για μια χρονιά σε ένα μικρό σχολείο, χαμένο σε ένα μικρό νησάκι στα Δωδεκάνησα… Είχα 7 μαθητές μεσαίας τάξης, αγνά παιδάκια της επαρχίας που δεν θα τα ξεχάσω όσα χρόνια και αν περάσουν…
Ανάμεσά τους βρισκόταν ο Άγγελος… ένας πιτσιρικάκος γύρω στα 8, ντροπαλός και με αρκετά προβλήματα κυρίως ψυχολογικά.. Δεν μίλαγε, δεν διάβαζε, ήταν όπως μου είπε ο παπαδάσκαλος που μου παρέδωσε την τάξη, παιδί με ιδιαιτερότητες… πολύ μέτριος μαθητής…
