Σάββατο, 16 Μαΐου 2009

Eurovision και ξερό ψωμί;


Ήδη η ελληνική επικράτεια κινείται τις τελευταίες εβδομάδες σε ρυθμούς Eurovision.
Με τις ευρωεκλογές δηλαδή δεν ασχολείται κανείς; Χα! Το άλλο με τον Τοτό το ξέρεις;
SAKIS again λοιπόν! Το πανηγυράκι είναι έτοιμο για τη μεγάλη βραδιά. Και τι πανηγυράκι... Άκουσα χτες ότι το budget του αγγίζει πλέον αστρονομικά ποσά για show! Κατά τα άλλα η Κρίση μας έχει γονατίσει όλους...
Θέλετε προγνωστικά για το βράδυ; ok!
Στην παραπάνω φωτό βλέπετε τους πιθανούς διεκδικητές της πρωτιάς... Φυσικά η Eurovision κρύβει πάντα και εκπλήξεις...
Πιστεύω ότι Νορβηγία, Ελλάδα, Αζερμπαϊντζάν και ίσως και Τουρκία θα πλασαριστούν στην πρώτη τετράδα... Ποιος θα είναι πρώτος; Καλό ερώτημα!
Η Νορβηγία ανήκει στο bloc των Βόρειων και σίγουρα θα σαρώσει όλα τα 12αρια από τους ξανθούς...
Άλλωστε και το τραγούδι είναι πολύ καλό και αξίζει να πάει καλά. Βγαίνει και 21ος νομίζω στη σκηνή, οπότε βλέπω οι προηγούμενοι να τρώνε τη σκόνη του...!
Ο Sakis κατεβαίνει με ένα τραγούδι που μπορεί να είναι dance αλλά είναι λίγο... Το shake it ήταν της πλάκας αλλά είχε καλύτερες προδιαγραφές για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό. Με δυσκολία λοιπόν τον βλέπω για πρωτιά. Μάλλον μέσα στην πρώτη τριάδα... Προσωπική άποψη φυσικά.
Το Αζερμπαϊτζάν έχει ένα πολύ ρυθμικό κομμάτι. Aysel και arash έχουν κάνει καλή δουλειά και τους βλέπω να παίζουν δυνατά στην πρώτη πεντάδα.
Και η Τουρκία το παλεύει αν και δεν έχει να δείξει κάτι πρωτότυπο και διαφορετικό απ' ότι τα περασμένα χρόνια.
Αυτοί πιστεύω να είναι οι βραδινοί πρωταγωνιστές. Ασφαλώς δεν έχουμε δει τα τραγούδια των χωρών που πηγαίνουν απευθείας τελικό... Ίσως και εκεί κρύβεται κάτι καλό.
Άντε, μαζευτείτε με φίλους, φίλες και καλή σας διασκέδαση.
Άντε να τελειώσει και αυτό, να αποφασίσουμε και τι θα ψηφίσουμε σε 20 μέρες... Είναι ένα θέμα και αυτό!

Τετάρτη, 13 Μαΐου 2009

Τέλος εποχής...;

Για μένα ο χώρος των blogs της Lifo ήταν περισσότερο μια διασκέδαση, μια φυγή από τη ρουτίνα της καθημερινότητας.

Διάβαζα ωραία κειμενάκια, ανέβαζα κάποιες προσωπικές ιστορίες, σχολίαζα φίλους και με σχολίαζαν και αυτοί. Προσωπικές επικοινωνίες και επαφές δεν είχα. Μου άρεσε η άγνωστη αυτή επικοινωνία.

Για κάθε τι όμως τελικά υπάρχει η περίοδος της ακμής και η περίοδος της παρακμής.

Τα blogs εκεί άρχισαν σιγά σιγά να χάνουν την αρχική τους λάμψη και ζωντάνια. Σταδιακά φίλοι αποχώρησαν είτε γιατί βαρέθηκαν είτε γιατί βρήκαν άλλα ενδιαφέροντα στη ζωή τους είτε γιατί άνοιξαν δικά τους blogs...

Ακόμη και οι κόντρες εκεί έγιναν πολύ φθηνές και ανούσιες… Χωρίς επιχειρήματα, χωρίς αρχές.

Έτσι φτάσαμε στο τελευταίο διάστημα της μεγάλης παρακμής.

Προσπάθησα περιοδικά με κείμενα ομαδικά και χιουμοριστικά να κρατήσω ζωντανό το ενδιαφέρον των φίλων, αλλά τελικά όσες προσπάθειες και να γίνονται πλέον, χάνονται σε ένα πλήθος σκουπιδιών.

Μεγάλη η ευθύνη της διεύθυνσης του site που επέτρεψε σε κάποιους να μεταβάλουν το χώρο σε σκουπιδότοπο.

Πλέον όποτε έχω έμπνευση και διάθεση να γράψω κάτι (γιατί είναι και αυτό ένα θέμα) θα το τοποθετώ σε αυτό τον πιο προσωπικό χώρο.

Ίσως μετά από καιρό ξαναβρεθούμε όλοι παρέα σε μια κοινότητα blogs…

Κανείς δεν ξέρει… Ο χρόνος θα δείξει!



Κυριακή, 10 Μαΐου 2009

Μάνα, μητέρα, μαμά...


Σε ευχαριστώ που είσαι πάντα εκεί όταν σε χρειάζομαι…
Σε ευχαριστώ που όποτε ήμουν πικραμένος ήσουν πάντα δίπλα μου…
Σε ευχαριστώ που γέμισες την ψυχή μου αγάπη…
Σε ευχαριστώ που με αγαπάς όσο σε αγαπάω και εγώ…
Σε ευχαριστώ που ποτέ δεν μου χάλασες χατίρι έστω και αν με κακόμαθες…
Σε ευχαριστώ γι’ αυτό που είμαι σήμερα…
Χρόνια σου πολλά μαμά!

Σάββατο, 2 Μαΐου 2009

Ο δρόμος για το 5ο αστέρι...!!

Τι κι αν ο Γιαννάκης είχε ετοιμάσει ειδικά συστήματα και τρικ για το χτεσινό ημιτελικό με τον Παναθηναϊκό… Τι κι αν η παράδοση μέτραγε 2-0 νίκες υπέρ τους… Τι κι αν ο Διαμαντίδης δεν αγωνίστηκε σχεδόν καθόλου…
Ο Ομπράντοβιτς τους πήρε ξανά την ταυτότητα!
Σε ένα συγκλονιστικό παιχνίδι, διαφήμιση του μπάσκετ, ο Παναθηναϊκός απέδειξε περίτρανα ότι είναι ο κυρίαρχος!
Ποιον να ξεχάσεις; Τον απίστευτο Σπανούλη, τον φοβερό και τρομερό Μπατίστ, τον γίγαντα Πέκοβιτς, τον διαστημικό Γιασικεβίτσιους;
Πολλά μπράβο σε όλη την ομάδα και ένα μεγαλύτερο μπράβο στον αρχιτέκτονα της νίκης, Ζέλικο Ομπράντοβιτς, που επιβεβαίωσε τη φήμη του καλύτερου ευρωπαίου και όχι μόνο προπονητή. Οδήγησε την ομάδα με εξυπνάδα και ηρεμία στον τελικό και πλέον διεκδικεί το ακατόρθωτο μέχρι σήμερα. Το πέμπτο αστέρι. Αν το καταφέρει θα είναι και η πρώτη ευρωπαϊκή ομάδα που θα κατέχει αυτό το ρεκόρ!
Ας ξεχάσουμε τις δηλώσεις του πολύ «μικρού» Παπαλουκά, ότι στον τελικό θα υποστηρίξει ΤΣΣΚΑ. Ας αφήσουμε και τους πικραμένους Ολυμπιακούς να κλάψουν σήμερα με την ησυχία τους…
Και ας ευχηθούμε για τον μεγάλο τελικό!
Ό,τι και να γίνει αύριο, η ομάδα έδειξε ότι είναι γεννημένη για νίκες. Οι παίκτες έχουν την ψυχολογία του νικητή. Δεν είναι losers.
Καλή επιτυχία αύριο παλικάρια. Φέρτε για μια ακόμη φορά την Ελλάδα στην κορυφή της Ευρώπης!
Μας αξίζει…!!